Echt alles in de natuur is cyclisch. Van de zon die ieder ochtend opkomt en iedere avond weer ondergaat om plaats te maken voor de nacht. Van de maan die van nieuw, steeds voller groeit tot ze helemaal vol is, om weer af te nemen tot ze helemaal donker is. De menstruatie cyclus van vrouwen; van folliculair, naar de piek van ovulatie om weer de afdaling in te gaan voor de menstruatie. De kaalte van de winter waarin weinig tot niets groeit die ruimte maakt voor de lente waar de natuur weer tot leven komt, de piek van zomer, om vervolgens de overvloed van Moeder Aarde te kunnen oogsten voor alles weer afsterft naar die kaalte van de winter. Het grote jaarwiel met de zonnewendes en de equinoxen en de festivals er tussen in. En zelfs ons leven gaat in een cyclus. Al die cycli hebben gemeen dat er een opgaande, rijzende beweging is & ook weer een dalende beweging. Er is een naar buiten keren en een naar binnen keren.

Voor mij zijn die cycli de basis voor alles. Het is een oer-wijsheid die we misschien vergeten zijn in deze lineaire maatschappij, maar die we ons weer kunnen her-inneren door te leren luisteren naar de fluisteringen van ons wijze lijf, door te leren luisteren naar de fluisteringen van de natuur om je heen. Ik geloof ook dat hier de basis ligt voor een gelukkig en gezond leven. En ja gezond heeft heel veel factoren, en nee geluk is er niet altijd. Juist dat is ook onderdeel van cyclisch leven. Leren om zacht voor jezelf te zijn wanneer het niet goed gaat. Het omarmen van het diepste donker. Het vol genieten wanneer de zon op haar hoogst is. Alles is er. Alles is welkom. Daar gaat cyclisch leven over.